انتخاب من

خرداد : ماه خمینی

سوم خرداد: جشن خون فرزندان خمینی

چهارده خرداد:  روز وصل خمینی

پانزده خرداد:  سر آغاز نهضت جهانی خمینی

و ان شاء الله

بیست و دو خرداد:  روزی از روزهای آرمان خمینی

انتخاب را انقلاب و امام و شهیدان به ما ارزانی داشتند و آنها تضمین کردند که هر کس حق دارد هر کسی را که می خواهد اتخاب کند از بین کاندیدا ها به سه تن دلبستگی داشتم دکترمحسن رضایی سردار دفاع مقدس ما بود و مهندس میرحسین موسوی نخست وزیر دفاع مقدس و من کسی بودم که حداقل هر روز یکبار به سایت ها و سخنان آنان مراجعه می کردم میر حسین را دوست می داشتم اما اورا مرد دهه ۶۰ ندیدم که آن روز دم از مستضعفین عالم می زد و امروز گونه ای دیگر سخن می گوید و یا اطرافیان او که بماند که می ترسم آقایان دوم خرداد برگردندکه آنها امام زادگانی هستند که کور می کنند ولی شفا هرگز...و می ماند دکتراحمدی نژاد که گر چه به او هم انتقاد دارم ولی این روزها عجیب مرا به خود جذب می کند با حرفهایش که بوی آرمان های مرا می دهد که مسلمان را هیچ مرزی نیست من در عجبم از بعضی مدعیان اخلاق که حسن راهم عیب جلوه می دهندبرای احمدی نژاد همین بس که تضاد دولت وملت که در کشور ما ریشه ای عمیق دارد ـ که بعد از انقلاب کم شده بود و به مرور با دور شدن مسئولین از مردم زیاد شد ـ را کم و کم و کمتر کرده است و به قول محمود صارمی عزیز که: 

با مردم رنجیده محشور شدی - کابوس شبانه زر و زور شدی

دست تو نمک نداشت ای ظلم ستیز - مظلوم ترین رئیس جمهور شدی