تبليغاتX
هوادار تراكتورسازي تبريز



اجتماعیات

گویند: روزی قرار بود شیخ ابوسعید به منبر رود، مجلس شلوغ بود، ازدحام جمعیت بود. گردانندگان مجلس گفتند: «خدا بیامرزد کسی را که بلند شود و  یک قدم پیش رود» مثل مجلس الان ما که وقتی شلوغ شود می گویند: یک صلوات بفرستید و یک قدم جلو بیائید. آن موقع هم این رسم بود. بعد از سخن بانیان مجلس که گفتند خدا بیامرزد کسی را که بلند شود و یک قدم پیش رود. شیخ به منبر رفت و فرمود: تمام سخن و حرف انبیا و اولیای الهی همین بود که خدا بیامرزد کسی را که بلند شود و یک قدم پیش رود و اما سال ۸۷با همة تلخی ها و شیرینی هایی که برای تک تک ما داشت گذشت. با شادی هایش خندیدیم با غمهایش گریستیم و حال در سال ۸۸ از خداوند جوئیم توفیق، اینکه بلند شویم و یک قدم پیش رویم  تا او از ما راضی گردد. و این پیش رفتن می تواند اصلاح الگوی مصرف در کشور ما باشد

و اما این روزها که آمده و رفته اند دوست و برادرم علی جریده بیدگلی ازدواج کرده و تبریک تنها هدیه ای است که می توانمشان:

باید که به بند عشق زنجیر شوید          شاید که دچار خوش تقدیر شوید

ای کاش که در کمال صحت عمری         با خوشبختی به پای هم پیر شوید*

و باز ادای دین :

یادش به صبر  روزهای مقاومت

 قهرمانان شهید نامتان جاوید و بلند باد 

و همه دوستان و هموطنان عیدتان مبارک

نامه عاشقانه امام (ره) به همسر و یار دیرینش با اولیای خدا همنشین باد

* ع م روستا

نوشته شده توسط یحیی حمدی در جمعه 30 اسفند1387 ساعت | لینک ثابت |
محمد تا مهدی

عرب در جهل بود وبتکده           عجم در آتشکده

           دختران نشکفته پر پر می شدند                 

زمین لرزید       کسری شکافت              آتشکده مرد

محمد آمد        مردی از تبار آفتاب             از سوی خدا آمد

بعد چهل سال          غار حرا: آغاز شد رسالت

کرد رو به مردم          این منم رسول مردم

اندکی همراه شدند       از شهر اخراج شدند       

    مهاجر نام گشتند       هم خانه با انصار گشتند                 و...                     

مکه فتح شد                          فتح الفتوح آغاز شد    

 بت ها شکست             عشق حاکم...

غدیر خم ولایت علی اعلام شد       رحمه للعالمین رفت      

  غدیر انکار شد

پاره تن سیلی خورد                 علی خانه نشین       

بعد چندی عادل را کردند حاکم

عدل را تحمل بود سخت       سرخی شفق بر محراب نشست

                        عدالت ایست !

حسن مسموم کردند    جگر پاره بر طشت     هفتاد و دو پروانه

گشتند دور یک شمع : عاشورا      خورشید ز مغرب طلوع میکند

حماسه زینب    آل رسول یک یک شهید کردند :قربانیان عدالت

نامرد مردم !        دادارتحمل نکرد         خورشید را پنهان کرد

دنیا پر از جور و جفا         لبریز بیداد           دادگر می خواهد

                              و او می آید

                ذوالفقار علی :  عدل می شود جاری

          سکوت عدالت می شکند               عشق حاکم...

نوشته شده توسط یحیی حمدی در شنبه 24 اسفند1387 ساعت | لینک ثابت
 
business article
A
log