از راه تا راز

از راه تا راز*

گفتگو با پروفسورسید یحیی یثربی

یحیی حمدی ،علی جربده بیدگلی

ای وای بر اسیری کز یاد رفته باشد

چهار دیپلمات ایرانی در لبنان ربوده شدند. این خبری بود که در 14 تیر سال 61 شمسی بر روی تلکس های خبری رفت. و امروز 26 سال از آن واقعه می گذرد بی آنکه خبری از آن ها داشته باشیم. گویی که آن ها فراموش شده اند. و این در شرایطی است که اگر در کشورهای دیگر این اتفاق می افتاد یقیناً دولت آن کشور که مسئول شهروندان خود است اقدامات بهتری انجام می داد و اگر آن ها دیپلمات می بودند که خود بهتر می دانید. و ما چقدر کم حافظه ایم. و اما اصل ماجرا. آن 4 دیپلمات چه کسانی هستند. حاج احمد متوسلیان (تنها یک ماه پس از حضور تاریخی او در فتح خرمشهر)، تقی رستگار مقدم، سید محسن موسوی و کاظم اخوان. در 14 تیر 61 هنگام عزیمت به پایتخت لبنان در جاده طرابلس به بیروت توسط فالانژهای لبنان ربوده شدند. این در حالی است که خودرو حامل این 4 نفر از مصونیت دیپلماتیک برخوردار بوده و توسط اسکورت پلیس لبنان همراهی می شد. این آدم ربایی که توسط متحدان اصلی رژیم صهیونیستی انجام گرفت با تحویل این افراد به این رژیم تداوم پیدا کرد و تا امروز تمامی تدابیر انجام شده برای آزادی آن ها با ناکامی مواجه شده است. حال آن که ما انتظار داریم وزارت خارجه با جدیت بیشتری کار را ادامه دهد تا ان شاء الله به نتیجه برسد. چیزی که مرا وادار به نوشتن کرد، منی که مثل همه ایرانی ها کم حافظه هستم؛ در گذشت حاج غلام حسین متوسلیان پدر حاج احمد متوسلیان بود. پدری که بعد سال ها انتظار پسر بدرود حیات گفت.